Wat is een tennisellenboog/golfellenboog en wat kan ik er aan doen?

Een tenniselleboog is een overbelasting op de plaats waar de voorarmspieren met pezige structuren aan de buitenste elleboogknobbel vastzitten. Deze spieren lopen over de buitenkant van de onderarm van de elleboog naar de pols. Zij zorgen onder meer voor het strekken van de pols en de vingers. Deze pijnlijke situatie wordt veroorzaakt door een overbelasting oftewel RSI (repetive strain injury) namelijk van een grijpbeweging van de hand die gepaard gaat met een draaiing van de onderarm. Dit mechanisme doet zich continu voor bij tennis, maar niet alleen daar. Het indraaien van schroeven bv. berust op dezelfde bewegingen. Het uitwringen van een schotel- of een poetsdoek eveneens. Bij een golfellenboog. worden vooral de structuren aan de binnenkant van de elleboog overbelast. De overbelasting is vaak echter minder erg zodat een golfellenboog veel minder voorkomt en ook gemakkelijker geneest. De behandeling van al deze overbelaste ellenbogen berust op dezelfde principes.



Veel mensen schenken weinig aandacht aan de beginnende pijn bij een tenniselleboog. Deze bouwt zich namelijk geleidelijk op. Meestal voel je slechts een vaag ongemak dat nogal eens verward wordt met 'stijve spieren'. Veel mensen denken dat dit wel zal overgaan en blijven gewoon verder doen.


Door die eerste symptomen te negeren, maken ze de problemen er echter alleen maar ernstiger op. De pijn neemt toe en begint uit te stralen over de spieren van de onderarm of over heel het gewricht. Het knagend karakter van de pijn wordt heviger en ze kan af en toe gepaard gaan met hevige opstoten. De beschadiging van de pezen heeft zich dan vaak al als een ontstekingsreactie naar het spierlichaam uitgebreid en heeft een chronisch karakter aangenomen. Als je zelfs dàn nog steeds blijft doorwerken, zal de pijn je daar uiteindelijk wel toe dwingen. Maar je peesaanhechting kan tegen die tijd al zwaar beschadigd zijn.

De pijn bij een tenniselleboog is vrij typisch en ontstaat alleen bij bepaalde bewegingen, namelijk alleen dan wanneer de aangetaste pezen en spieren ingeschakeld worden. Sommige mensen krijgen bv. de huissleutel maar moeilijk in het slot omgedraaid. Of het uitwringen van een schoteldoek bezorgt hen plots koud zweet. Een stevige handdruk doet hen in elkaar krimpen. Of het opheffen van een zwaar voorwerp kan pijnscheuten uitlokken die hun arm als het ware verlammen.

Wanneer je op de buitenkant van de elleboog drukt, net vòòr de knobbel die daar zit, en je krimpt ineen van de pijn, dan heb je bijna zeker last van een tenniselleboog. Doet het ook pijn wanneer je je pols of vingers tegen een lichte weerstand in tracht te plooien of te strekken, dan is alle twijfel nagenoeg uitgesloten.


Hoe aanpakken ?

Rusten is de eerste en allerbelangrijkste maatregel. Onmiddellijk stoppen met je aem verder te overbelasten en zon 5 tot 6 weken rust biedt de pees de tijd om zich te herstellen. • Mensen met een zeer pijnlijke tenniselleboog moeten soms zelfs in het gips zodat de voorarmspieren de nodige rust krijgen. • Afkoelen met ijs bevordert de genezing en tempert de pijn. Je kan de pijnlijke plek best een paar keer per dag gedurende een tien minuten met een ijsblokje masseren. Je kan ook enkele ijsblokjes in een plastic zak en daarna in een handdoek wikkelen en dit pak op de pijnlijke plaats leggen. Leg het ijs nooit rechtstreeks op de huid. Dit kan immers vrieswonden veroorzaken. Bij ijsmassage is dat risico miniem.

Wanneer je voldoende lang rust, geneest een tenniselleboog altijd. Wanneer je de indruk hebt dat de pijn toch niet vermindert, kan je ook deep tissue massage nemen voor een aantal kort opeenvolgende behandelingen, bv. met diepe dwarse fricties, acupuntuurstaaf of zelfs de neurostimulator. • Wat je alvast nooit moet doen, is op eigen houtje pijnstillers nemen. De pijn is dan wel weg zodat je opnieuw kunt verderwerken, maar je pezen zijn nog niet genezen. Blijf je verder doen, kan je je armspieren zwaar beschadigen en raak je uiteindelijk nog verder van huis. • Soms stellen artsen een inspuiting met een cortisone voor om het probleem te verhelpen. Dit meestal wel effectief, maar het is tegelijk toch een noodoplossing. De cortisone kan de peesstructuur immers verzwakken en de huid boven de inspuitplaats aantasten. Ze mag dan ook slechts één of hooguit tweemaal gegeven worden.


Heb je na het lezen van dit artikel de indruk dat dit over jou gaat en je wilt graag van je probleem afgeraken.


Boek dan online deze behandeling:


24 keer bekeken